Op Yara's geboortekaartje staat een stukje uit het gedicht

"100 op de Schaal van lief" van Dolf Jansen


Jouw kleine handje grijpt mijn grote vinger vast
mooi toch dat mijn vinger zo in jouw handje past
ik vraag je "gaan we lachen?"
je antwoordt met een lach

als jij zo antwoordt op mijn vraag

heb ik een goeie dag

Ik weet dat gletsjers smelten
van ozon en van gif
ik ken de laatste panda
en ik heb gehoord van hiv
ik zie de wereld draaien
ik draag niet voor niets een bril
maar als jouw lach zich daarin spiegelt
dan staat ie even stil

Want jij bent 100, jij bent 100, jij bent 100,

jij bent 100 op de schaal van lief

 

Jouw kleine scherpe nageltje

krabt krasjes in mijn arm
en als ik jou stevig vasthoud

hebben we het samen warm
ik geef een fles, ik vraag een boer

jij schudt bedachtzaam nee
en als je heel soms huilen moet

dan huil ik met je mee


Ik weet van pijn en onrecht

door politiek geweld

ik zie ongelijkheid wereldwijd

en ik ken de macht van geld

ik heb geen geld, ik heb een vriendin

dat is niet bedoeld als klacht

want ik ben de rijkste van allemaal

wanneer jij naar me lacht

Jij bent 100, jij bent 100, jij bent 100,

jij bent 100 op de schaal van lief!