Reisverslag

1 - 4 december 2003

 

1 december 2003 - Perth

 

We zouden vandaag boodschappen doen en daarna uit Perth vertrekken, maar het loopt iets anders...

 

We zijn allebei nogal sloom vanochtend. Het inpakken gaat erg langzaam en de laatste dingetjes die we op de computer wilden doen zo mogelijk nog langzamer. We vragen Cameron of we nog een nachtje kunnen blijven en dat mag... nog een dagje in dit heerlijke huis dus, morgen gaan we weer kamperen !

 

We doen vandaag wel alle boodschappen en pakken het meeste vast in, zodat we morgenochtend wel snel weg kunnen !

 

2 december 2003 - Perth - Albany

 

Goed, vandaag is het dus echt zover. Na een heerlijk weekje in Perth is het tijd om verder te reizen. Dat is leuk en jammer tegelijk. We zijn nu allebei nog gekker op Perth dan we al waren. Het is zo'n heerlijke stad... als we al onze vrienden en familie zouden kunnen meenemen, zouden we er morgen wonen !!!

 

We ontbijten rustig, versturen de laatste mailtjes en draaien nog een wasje. Daarna rijden we nog even de stad in om voor de laatste keer te checken of er geen post voor ons blijft liggen bij de "General Post Office". Niet dus.

 

De hele stad hangt vol met kerstversiering. Het blijft raar om te zien... Het is bijna dertig graden, iedereen loopt in zomerkleding, maar in diverse etalages is nepsneeuw neergelegd of gespoten...

 

Voordat we afscheid nemen van de stad, halen we voor de laatste keer sushi bij Jaws, een japans afhaalrestaurantje. Hmmm, lekker voor de lunch straks...

 

We rijden bijna in een ruk door naar Albany, dat zo'n 400 km verderop ligt. Overal langs deze weg staan witte kruisjes. Echt, we zien minstens dertig van deze gedenkplaatsjes in de berm. Elke keer weer een akelig idee dat hier iemand (of in veel gevallen) meerdere mensen) is/zijn omgekomen.

 

Tegen vijf uur komen we aan in Albany. We overnachten in het Emu Beach Holiday Park.

 

Tijdens het eten raken we in gesprek met Ralph en Femke, een stel uit Hilversum. We zitten tot ca. half tien te kletsen en daarna kruipen we lekker onze tent in.

 

3 december 2003 - Albany - Fitzgerald River National Park

 

In Perth, bij Cameron thuis kon ik lekker wat langer slapen omdat de gordijnen ervoor zorgden dat de zon niet om zes uur de kamer in scheen. Helaas, we zijn weer gewoon aan het kamperen en dus wordt ik weer erg vroeg wakker.

 

Na het ontbijt wisselen we nog even wat folders uit met Femke en Ralph, het Nederlandse stel waar we gisteravond mee hebben zitten kletsen.

 

Het is overigens een prima camping waar we vannacht hebben geslapen. Er is een "campkitchen" en een ruim grasveld om de tent op te zetten. Heerlijk, dat hebben we wel eens anders gezien ! Er groeien overal prachtige bloemen.

 

De camping ligt vlak aan het strand (Emu Beach). Voordat we weg rijden, willen we daar dus even een kijkje nemen. Op weg er naar toe zien we een "bogai". Geen idee hoe je het schrijft, maar hij ziet er uit als een drol met pootjes.

 

Het pad waarvan wij dachten dat het naar het strand zou leiden blijkt doodlopend. We geven het op, we geloven het wel... we zien nog genoeg stranden... (Tsja, we zijn een beetje verwend aan het raken)

 

We doen nog even een paar boodschapjes, gooien de tank vol met diesel en rijden langs de "CALM-office" om wat folders over een aantal National Parks te halen. Ook maken we nog even een foto van een van de grootste trekpleisters van Albany... "Dog Rock"... tsja, oordeel zelf...

 

 

Daarna is het tijd voor het echte "sightsee-en". We rijden naar het Torndirrup National Park. Dit park ligt naast Albany. De vorige keer dat we in Albany waren, zijn we alleen in het stadje geweest. Nu willen we de rest bekijken.

 

 

Deze kust doet ons erg denken aan de "Great Ocean Road" bij Melbourne. Ook hier is een Natural Bridge. Andere bezienswaardigheden zijn "The Gap" en de "Blowholes". Uit deze "blowholes" zou water moeten spuiten. Ondanks de vrij woeste zee van vandaag, zien we dat niet gebeuren. Wel horen we een erg indrukwekkend gedonder als het water tegen de rotsen aan slaat.

 

 

 

Na het zien van dit stukje mooie natuur, moeten we een paar uurtjes kilometers vreten. Ruim tweehonderd kilometer verder komen we aan in het Fitzgerald River National Park. Dit park staat vooral bekend om de enorme hoeveelheid "wildflowers". We zijn eigenlijk iets te laat (de lente is het beste seizoen om hier bloemen te bekijken) maar desondanks zien we o.a. prachtige gele Banksia's en donkerrode Kangaroo Paws.

 

We rijden naar de campground bij "St Mary Inlet". We vinden een mooi beschut (en dus redelijk windvrij) plekje om ons kamp op de zetten. Meteen maar even de tent opzetten, want de lucht ziet er een beetje dreigend uit. De rest doen we straks wel, eerst even een strandwandelingetje maken...

 

Het zand is spierwit en volgens ons "gemaakt" van silica (o.i.d.). Het is namelijk heel fijn en piept als je erop loopt. Tijdens onze vorige reis hebben we soortgelijk zand op Whitehaven Beach in de Whitsundays gezien.

 

    

 

Na het eten gaan we lekker in de auto zitten. Rickert leest verder in z'n boek en ik typ eindelijk weer eens wat voor de website.

 

Om een uur of tien gaan we naar bed, het is lekker warm in onze slaapzakjes :-)

 

4 december 2003 - Fitzgerald River National Park - Esperance

 

Vandaag wordt in Nederland mijn oma begraven. Vreemd om voor de tweede keer tijdens deze reis niet aanwezig te zijn bij een begrafenis van een familielid. Toch is het deze keer heel anders. We zijn nu niet zo verdrietig. Rickert's tante was nog geen 50, had er pas een "half leven" op zitten... mijn oma was 93 en zat al jaren in een verzorgingstehuis. Toch is het gek dat de familie thuis zoiets meemaakt terwijl wij vakantie vieren aan de andere kant van de wereld. 

 

Goed... hier gaat het kampeerleven gewoon door... Na een gezond muesli & fruit ontbijtje rijden we even naar Pt Ann. Hier begon ooit de "Rabbit Proof Fence". We genieten even van het uitzicht en rijden daarna naar het noorden. Na een kilometer of 65 zijn we weer bij Highway One, de snelweg die bijna langs de hele Australische kust loopt. We rijden zo'n 70 km over het asfalt om daarna weer het Fitzgerald National Park in te rijden. In dit deel van het park schijnen we prachtige stranden, bergen en opnieuw "wildflowers" te kunnen zien...

 

    

 

Na een uurtje blijkt dit allemaal waar, zie het fotoverslag hieronder :

 

Moniek met in de verte de "Whoogarup Range"

 

Tijdens de rit hebben we prachtig uitzicht over Mylies Beach    

 

Een "watertje" bij Mylies Beach

 

Mylies Beach

 

Even lunchen...

 

Uitzicht in de buurt van Hopetoun

 

Een van de mooie "wildflowers"

 

We waren eerst niet van plan om dit National Park te bezoeken, maar zijn blij dat we dat toch gedaan hebben, wat een uitzicht. Het is hier overal zo groen, heel anders dan alles dat we tot nu toe hebben gezien.

 

Vanuit Hopetoun (dat schrijf je echt zo...) rijden we weer naar de snelweg om daarna naar Esperance door te rijden. Hier zijn we drie jaar geleden ook geweest en ook nu is het nog een erg leuk plaatsje. We hebben wel het idee dat het plaatsje behoorlijk is gegroeid.

 

We rijden eerst naar de camping, zetten de tent vast op en rijden daarna het centrumpje in. Daar doen we een paar boodschapjes voor het eten van vanavond. Ook halen we even mail op bij het plaatselijke internetcafeetje. Als het een beetje lukt, willen we morgen de website weer updaten... hoeven ze in Nederland eens een keer geen drie weken te wachten :-)

 

Ook op deze camping kunnen we gebruik maken van een "campkitchen", heerlijk, want het is erg koud (nog geen 12'C) vanavond !