Reisverslag

1 - 10 augustus 2003

 

1 augustus 2003 - Bowling Green Bay National Park

We worden om half zeven al wakker, is wel erg vroeg... de Kookaburra's zijn nog niet eens wakker...

 

Vandaag is weer een lekker toeristen-dagje. We gaan naar de Billabong Sanctuary. In deze dierentuin kun je werkelijk alles vasthouden. We hebben de vorige keer (ja, we zijn echt even op herhaling deze dagen) o.a. koala's, een krokodilletje, slangen en een wombat vastgehouden. Vooral de koala's zijn echt om op te vreten, dus we gaan nu weer.

 

Om half tien komen we aan in het park. De eerste "Hold a koala"-sessie is al geweest, maar om tien uur kunnen we beginnen met onze tour door het park. Om de zoveel tijd kunnen we iets vasthouden, voeren en/of bekijken. Hieronder een foto-verslagje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om half vier zijn we weer terug op de camping. Het lijkt rustiger dan gisteren. Vinden we niet helemaal niet erg. De rest van de middag genieten we van de rust. Lekker wat typen, wat lezen etc.

 

We hebben vanavond een luxe diner. Rickert maakt pasta met garnalen en als voorgerecht een garnalen-soepje. Getrokken van de garnalen-koppen... hoezo slecht eten tijdens kampeervakanties...

 

2 augustus 2003 - Bowling Green Bay National Park - Mission Beach

We worden om half zeven gewekt door de Nederlanders die gisteren ook nog laat voor behoorlijk veel lawaai zorgden. "Sjaaaaaaaaaaaaaak, zet jij dat tafeltje vast even neer... Sjaaaaaaaaaaaaaaaaaaaak, mag ik nog een marshmallow... Sjaaaaaaaak, wil je zo even helpen..." Heerlijk, zo'n Nederlands gezin...

 

Na het ontbijt rijden we van de camping af. We weten eigenlijk nog niet waar we heen gaan vandaag. Naar het Noorden, dat is wel duidelijk. Wanneer we de hoofdweg oprijden krijgen we een sms-je van onze voicemail-service. Een nieuw bericht... we luisteren onze voicemail af, het is Ger. Ze vraagt hoe het weer is hier in de buurt, omdat ze (Ger, Rob en Wies) het plan hebben om naar het Zuiden te rijden vanuit Cairns.

 

Ik bel hen snel terug. Ze zijn al op weg hier naar toe. We spreken af dat we vannacht allemaal in Mission Beach slapen en dat we wel even bellen als we daar aankomen. "Tot straks" zeggen we... leuk hoor, al maanden hebben we het over onze ontmoeting in Oz en nu is het zover.

 

 

Wij doen nog even boodschappen in Townsville en rijden daarna verder richting het Noorden. Onderweg maken we nog een hele korte wandeling naar een lookout en om een uur of twee komen we aan in Mission Beach. Shit, we hebben geen bereik met onze telefoon... hoe gaan we ooit Rob, Ger en Wies vinden...

 

We rijden eerst naar een klein campinkje in Bingil Bay, het meest noordelijke gedeelte van het stadje. Op deze camping hebben we tijdens de vorige reis gestaan en dat is erg goed bevallen. Het is een hele goedkope campground zonder enige luxe, maar pal aan het strand. Helaas, ook hier is het een stuk drukker dan de vorige keer... geen plaatsje meer voor ons dus.

 

We rijden nog naar twee andere campings, maar ook deze zijn allebei vol. Eerst maar eens Rob en Ger bellen. Ik krijg de voicemail, ik spreek in dat we bij het Visitor Centre op hen wachten. Op naar het Visitor Centre dus. We vragen binnen of zij misschien weten op welke camping we nog wel terecht kunnen. Met 1 telefoontje is een plaatsje gereserveerd. Eigenlijk twee zelfs, als de anderen hier aan komen kunnen ze erbij.

 

Rickert rijdt naar de camping om alvast iets neer te zetten en de "site" te betalen,

terwijl ik op de anderen wacht bij het Visitor Centre. Om vier uur sta ik daar nog en is Rickert ook al weer terug. Tsja, misschien staan we hier nog wel uren... We mogen bij het Visitor Centre even bellen. Gelukkig krijg ik Ger nu wel te pakken. Ze zijn nog zeker anderhalf uur van ons vandaan. Ik geef de naam van de camping door waar we een plaatsje hebben, gelukkig, dat is geregeld.

 

Wij relaxen een beetje op de camping (Rickert gaat zelfs even zwemmen) en ja hoor, daar zijn ze... Heel leuk om ze weer te zien, maar het lijkt helemaal geen vier maanden geleden. De rest van de avond kletsen we bij, luisteren we naar elkaars verhalen en vooral... liggen we regelmatig in een deuk.

 

Om een uur of half elf gaan we onze tent in, toch wel moe geworden inmiddels...

 

3 augustus 2003 - Mission Beach

's Ochtends wordt voor ons allemaal een heerlijk ontbijtje verzorgd door Rickert. Eieren met spek en hashbrowns, hmmm. Daarna helpt Rob mij met wat computer-dingetjes. Fijn dat een aantal dingetjes nu opgelost zijn. Jammer genoeg kunnen we offline het "geen-plaatjes-op-de-site-probleem" niet oplossen. Dat moeten we maar

een keer in een internetcafť in Cairns proberen op te lossen.

 

 

's Middags gaan Rickert, Wies en ik nog even weg. We willen heel graag een Cassowary (een soort kleurrijke struisvogel die alleen in dit deel van AustraliŽ

voorkomt) zien. We doen eerst de "Fan Palm Walk". Leuke wandeling met prachtige palmen en andere regenwoud-bomen & -planten, maar nee hoor, geen Cassowaries...

 

Na de wandeling rijden we naar het "Mission Beach Eco Lodge Sanctuary". We hebben van Guy en Florence (die rare Fransen die we in Eungella hebben ontmoet) gehoord dat de Cassowaries daar heel vaak langs lopen. We zetten onze auto op de parkeerplaats en lopen naar boven. Het enorm steile paadje ophoog brengt ons uiteindelijk bij de Lodge. Geweldig, dit is echt heel erg mooi. We moeten onze schoenen uit doen voordat we de gepolijste houten vloer oplopen.

 

We bestellen wat te drinken en gaan aan een tafeltje op het terras zitten. In de boom naast ons zit een prachtige vogel. Alle kleuren heeft ie. We zoeken in een van de aanwezige boeken op hoe ie heet. Het blijkt een "Rose-crowned fruit-dove" te zijn. Nog geen vijf minuten later, we zitten net te genieten van het regenwoud en oceaan- uitzicht als de medewerkster naar ons toe komt lopen. "Er loopt nu een Cassowary aan de voorkant van de lodge !!!" We lopen snel op onze sokken/blote voeten naar de andere kant van de lodge. En ja hoor, daar loopt ie, een jonge Cassowary. We maken snel wat foto's. Met de grote camera lukt dat prima, maar tegen de tijd dat ik buiten ben, is ze voor ons digitaaltje iets te ver weg.

 

We gaan, helemaal blij, weer op het terras zitten. Rickert gaat beneden even naar het toilet... nou ja, dat was het plan... hij komt meteen weer boven. "Hij loopt nu weer daar !!!" Gaan we weer... Rickert loopt voorop, camera met dikke lens voor z'n neus... Wauw, nu is ie wel erg dichtbij. Bijna een beetje eng dichtbij eigenlijk ! Cassowaries kunnen mensen namelijk behoorlijk verwonden met hun enorme klauwen als ze zich in het nauw gedreven voelen. Gelukkig gaat het allemaal prima, geen gewonden, wel mooie foto's.

 

Terug op de camping vertellen we Rob & Ger van onze ervaringen. Jammer dat ze er niet bij waren. Ze gaan morgen waarschijnlijk de zelfde wandelingen doen, hopelijk zien ze er dan weer een !

 

Rickert en ik twijfelen al een tijdje of we wel willen gaan duiken. We hebben de cursus (met enorme korting omdat ik bij het Australia Travel Centre werkte) al wel geboekt, maar we kunnen 'm nog kosteloos afzeggen. Het lijkt ons nog steeds ontzettend gaaf om lang onder water te kunnen blijven, maar ook best wel eng. Vooral Rickert ziet er eigenlijk meer tegen op dan dat ie er zin in heeft. Da's natuurlijk niet de bedoeling, we doen het tenslotte voor onze lol, deze reis. Het besluit is dus genomen, we gaan niet. Misschien wel jammer, maar nu de goede beslissing vinden we.

 

Onze privť-kok Rickert kookt weer een lekkere maaltijd voor iedereen. Na het eten houden we een soort dia-avond. Rob laat een heleboel van hun foto's op de laptop zien. Leuk zo'n minibioscoop !

 

Morgen gaan de anderen verder richting het Zuiden, wij blijven (omdat we niet gaan duiken) nog een paar dagen in de omgeving.

 

4 augustus 2003 - Mission Beach - Cairns

Wat een nacht... het heeft echt ontzettend hard geregend. Wat een lawaai, echt zo'n tent is net een soort klankkast, elk geluid wordt versterkt. 's Ochtends is het opstaan dan ook wat moeilijker dan anders. Ik ben er wel vroeg uit, maar eigenlijk nog hartstikke moe. Rickert kan gelukkig wel een beetje uitslapen.

 

We ontbijten rustig met pannenkoeken en pakken daarna alles in. We nemen afscheid van Rob, Ger en Wies, het is maar voor even, we zien ze over ruim een week weer. Daarna checken we even onze email in het winkeltje van de camping. De website updaten gaat nu even niet... ik heb al een aantal dagen weinig gedaan aan de site en wacht dus liever even totdat we alles bijgewerkt hebben.

 

Leuk, m'n nichtje Violette en haar man Jeroen hebben een dochter (Emma) gekregen. Ze sturen een fotootje mee... zo schattig... echt heel leuk om hier op de hoogte te worden gehouden... lang leve email !

 

Goed, nu gaan we echt, we rijden naar Cairns. Eerst maar eens op zoek naar een camping en daarna post op halen ! Als het goed is, is er in elk geval post van Elly.

De camping die we hadden uitgekozen (we hebben een boekje met bijna alle campings van Queensland erin) ziet er goed uit... op het eerste gezicht... We betalen voor twee nachten en rijden naar ons plekje. Niet te geloven, wat een mini-kampeerplaatsen. Echt waar... waar normaal een auto met een tent zouden staan moeten op deze camping twee tenten en twee auto's staan. Nou ja, we zien wel, misschien gaan we morgen toch wel ergens anders heen.

 

We zetten de tent op en rijden richting de stad. Helaas hebben we geen post van Elly of andere familieleden en vrienden. Alleen 4 enveloppen van de ANZ... de bank waar we hier een rekening hebben geopend. Jammer. We gaan over een week ofzo nog wel een keer proberen, misschien dat de post vertraagd is.

 

In de stad eten we wat bij Mc Donald's (of Maccers zoals ze hier vaak zeggen), da's lang geleden en smaakt best goed voor een keertje. Daarna lopen we wat door de stad. Verschrikkelijk, volgens mij wordt Cairns alleen maar erger... Het is zo ontzettend toeristisch. Er zijn bijna alleen maar souvenirwinkels, tourbooking-shops pubs en restaurants. We voelen ons steeds ouder worden. Vooral Rickert heeft een allergie voor het hele backpacker-gebeuren ontwikkeld. Bij elke jonge rugzaktoerist die hij ziet, hoor ik iets als : "Aaaargh, ik wil hier weg..."

 

De komende dagen willen we vooral wat nuttige dingen doen... daarna gaan wij bejaarden weer de bush in...

 

Het wordt toch nog gezellig op de camping. Naast ons staat een heel leuk stel. Hij, Sebastien, is een Fransman. Zij, Alessandra is Italiaanse. Ze zijn al sinds december hier in AustraliŽ en reizen rond. De rest van de avond zitten we aan een picknicktafel bij de campkitchen met nog een aantal anderen... Sebastien en Alessandra, een Nieuw Zeelands stel (Stef & Vikki) en een "couple" uit California.

 

De Amerikanen hebben hun eigen motoren laten verschepen vanuit de USA en reizen nu zo'n twee maanden door AustraliŽ. Ze zijn echt een grappig stel, om te zien (hij is vrij groot, lang haar, hardrocker, zij is erg klein met erg kort haar, lijkt een jongetje) maar ook qua humor. We liggen echt de halve avond in een deuk.

 

Hij verteld dat ie in Amsterdam is geweest omdat ie "on tour" was met een music-group. Wij natuurlijk toch een beetje nieuwsgierig... welke band dan... Blijkt hij de tourmanager te zijn geweest van Megadeath... Absoluut niet onze favoriete band, maar toch grappig dat we hem hier ontmoeten... Hij was vooral verbaasd over het aantal fans dat ze in Europa hadden.

 

Het wordt een late avond... voor onze "op-reis-bergrippen"... om half elf liggen we erin.

 

5 augustus 2003 - Cairns

Goed, we zijn vooral in de stad om even wat nuttige dingen te doen en dat doen we dus...

 

We gaan met de auto naar de garage voor een service (moeten we elke ca. 5000 km doen), we doen boodschappen, etc...

 

Vooral de car-service is een hele ervaring... De eigenaar van de garage praat vooral erg veel. Toch, tussen de ouwehoerverhalen door, leren we een hoop van 'm. Hij zet de auto op zo'n lift en binnen een paar minuten staan we alledrie onder de auto. Hij wijst aan waar we op moeten letten, wat er volgens hem mis is met de auto en geeft ondertussen allerlei tips.

 

De service is hartstikke goedkoop ($ 60,- voor olieverversen, schoonmaken airfilter, en invetten van allerlei onderdelen). Gelukkig maar, want dit moeten we zelf betalen. Er zijn echter ook een paar andere dingen niet goed. Hij laat ons de "lekkages" zien. Hmm, ziet er inderdaad niet goed uit. We bellen Car Connection (ons autoverhuurbedrijf) en laten de garageman met hen overleggen. Een kwartier later is het geregeld. Alles wordt gerepareerd en zij betalen ervoor. Heerlijk, zo'n huurauto, De vorige keer hadden we natuurlijk een auto gekocht. Elke keer dat we iets onbekends hoorden/roken, dachten we meteen het ergste. "Oh jee, wat gaat dit kosten..." Nu bellen we even en het wordt geregeld :-)

 

We maken een afspraak voor morgenochtend 8 uur, dan moeten we de auto brengen en brengt hij ons naar stad, winkelcentrum of de camping. Als de auto klaar is belt hij ons en haalt ie ons weer op. Prima service !

 

Voordat we nu terug gaan naar de camping (het is inmiddels al middag) rijden we naar het winkelcentrum. We halen onze foto's op, de zeven rolletjes die we gisteren hebben weggebracht. Heel veel mooie en leuke foto's. We moeten nog bedenken of we ze opsturen naar huis of dat we ze aan het eind allemaal meenemen ofzo.

Ik ga ook even naar de kapper. Ik moest eigenlijk al voordat we uit Nederland vertrokken, maar nu is het echt hoognodig...  wat een luxe... heerlijk.

 

's Avonds zitten we weer aan tafel met de Kiwi's en het Frans-Italiaanse stel. Erg gezellig. We spreken af dat we morgen samen koken & eten.

 

Voordat we gaan slapen bellen we Oma Greet nog even. Ze vindt het hartstikke leuk om ons te horen. "O wat vliegt de tijd, jullie zijn nu al ruim een maand weg... het duurt nog maar 6 maanden voordat ik jullie weer zie !"

 

6 augustus 2003 - Cairns

Om 8 uur moet de auto afgeleverd worden bij de garage. Rickert offert zich hiervoor op. Hij brengt de auto weg en wordt daarna weer terug gebracht naar de camping. De monteur denkt zo'n drie uur nodig te hebben voor de reparaties.

 

We ontbijten rustig en vermaken ons een paar uur met de laptop, het doen van een wasje en het lezen van onze boeken en tijdschriften. Om een uur (we zijn inmiddels al 5 uur verder dus) bellen we naar de garage... bijna klaar... maximaal een uur...

Om kwart over twee, we beginnen nu een beetje ongeduldig te worden, gaat eindelijk de telefoon. We kunnen de auto ophalen !

 

Rickert wordt opgehaald door de monteur, samen rijden ze terug naar de garage waarna Rickert de auto terugrijdt naar de camping. We zetten alles weer terug in de auto en rijden naar de stad. We lopen een rondje langs souvenir-, didgeridoo en fotowinkeltjes en lunchen even. Dan gaat de telefoon, we hebben afgesproken met Alessandra en Sebastien. Als zij ook in de stad zijn, lopen we naar "the lagoon". Dit kunstmatige strandje is door de gemeente bij "The Esplanade" aangelegd omdat Cairns geen strand had en dat wel verwacht werd door (vooral) toeristen. Ze hebben het leuk gedaan, op mooie dagen (en dat zijn er heel veel) ligt het hele strandje vol met mensen.

 

Voor het eten van vanavond moeten we nog boodschappen doen. Rickert en Sebastien (allebei kok) kiezen heerlijke steaks en kippenbouten uit. Daarbij wordt een salade, gepofte aardappelen en een pompoen-gerecht gemaakt. Het smaakt echt allemaal heerlijk. Vooral Vikki en Stef weten niet wat ze proeven... hun diner bestaat meestal uit pasta met tomatensaus.

 

De rest van de avond vermaken we ons prima. We wisselen emailadressen uit en spreken af elkaar op de hoogte te houden van onze reiservaringen. Om half twaalf gaan we (eindelijk... dit zijn we niet meer gewend...) slapen. Het is dat het zo gezellig was met deze mensen, anders waren we allang vertrokken van deze volgepropte camping.

 

7 augustus 2003 - Cairns - Atherton

Wat een heerlijk rustige nacht... geen luidruchtige Welshmen deze keer...

We pakken onze spullen in en ontbijten met Vikki, Sebastien en Alessandra. Stef heeft werk gevonden en is vanochtend dus al vroeg aan het werk gegaan.

 

Voordat we weg gaan uit Cairns, willen we nog een paar dingen doen. We willen proberen ergens de website te updaten. Bij Global Gossip kan het wel, maar kost het $3,- om de laptop in te pluggen + zo'n $3,- per uur aan telefoonkosten. Iets overdreven vinden we... inbellen kost namelijk eigenlijk maar 1 lokaal telefoontje en da's maar 40 cent... Dan maar niet, het moet wel leuk blijven. Over een paar dagen zitten we in een resort, daar kan het vast een stuk goedkoper.

 

We lopen nog wat rond door de stad, eigenlijk vooral op zoek naar informatie over Cape York (daar gaan we binnenkort met Rob & Ger heen) en de "Gulf Track" (daar gaan we na Cape York overheen rijden). Na een heleboel heen en weer geloop is het gelukt, alle info is bemachtigd ! We brengen ook nog even een bezoekje aan het postkantoor, misschien dat Elly's brief nu wel binnen is... Ik typ m'n naam in en krijg "Monich Dollebas" op het scherm... Nee, dat ben ik niet, maar eh... lijkt wel een beetje, toch maar even vragen... En ja hoor, het is een kaart van mijn vader en Erna... de medewerkers van het postkantoor hadden het handschrift niet kunnen ontcijferen ;-) Leuk, om echte post te krijgen...

 

Goed, we zijn klaar met onze info-jacht, op naar "Cairns Central", een groot winkelcentrum. Daar hebben ze een aantal electronica-zaken waar we heen willen om een nieuw digitaal cameraatje te kopen. Niet dat dat nodig is ofzo... het oude cameraatje werkt nog prima... als we het batterij-klepje met een elastiekje vastbinden, we niet meer dan 30 foto's maken (omdat ie anders crasht), we de eerste foto niet belangrijk vinden (want die mislukt vrijwel altijd) en we de rode streep aan de rechter kant van de foto's niet erg vinden...

 

We bekijken een aantal exemplaren... of te duur, of van een heel vaag (en plastic) merk. Bij "Tandy" hebben we meer geluk. Ze bieden een Kodak cameraatje (CX 4200) met 2 megapixels aan voor $229,- (dat is ca. EUR 135), niet gek lijkt ons. We proberen 'm een beetje uit in de winkel en kopen 'm daarna. Als we niet tevreden zijn, mogen we 'm binnen 14 dagen terug brengen en krijgen we ons geld terug. We zijn benieuwd, ziet er prima uit allemaal.

 

We zijn vandaag echt aan het winkelen... na de camera kopen we ook nog het door Rickert zo gewenste "Bush-cooking"-boekje en een Telstra-simkaart voor onze telefoon. Tot nu toe hadden we Vodafone. Telstra heeft echter meestal veel beter bereik en de mogelijkheid om voor 1 cent per minuut naar een Australische mobiel te bellen... kunnen we Rob en Ger regelmatig lastig vallen dus ! We konden ook de simkaart van Wies overnemen, maar nu hebben ze een speciale aktie. Als we ons Vodafone-nummer overzetten naar Telstra krijgen we $25 extra beltegoed... leuke aktie !

 

Goed, nu zijn we echt klaar in Cairns... weg, voordat we nog meer geld uitgeven ! We rijden richting Atherton, daar vandaan gaan we de komende dagen tripjes maken door de Atherton Tablelands. Het grootste deel van de weg is echt verschrikkelijk. Wat een gekronkel. Rickert doet z'n best om zo rustig mogelijk te rijden en ik zit er kotsmisselijk naast. Omdat we de camera flink willen uitproberen (en de foto's op de laptop willen bekijken), nemen we een "powered site".

 

Het is rotweer hier, we zitten tussen de bergen en de wolken blijven dus lekker hangen. We zetten snel de tent op en maken tussen de achterkant van de auto en een hek een zeil vast. Kunnen we tenminste een beetje droog zitten.

 

Voor, na en tijdens het eten proberen we de camera uit. Hartstikke handig om de foto's meteen te kunnen zien op het LCD-schermpje ! De foto's zijn echt prima en met de bijgeleverde software kunnen we ook nog allerlei effecten toevoegen, een "Cartoon"-effect bijvoorbeeld. En, zelfs in het donker maakt ie prima foto's ! Da's wel wat anders dan ons oude toestelletje.

 

Tussen de buien door kruipen we onze tent in... nou maar hopen dat het niet al te hard gaat regenen vannacht.

 

8 augustus 2003 - Atherton - Mareeba

Wel dus... het regent echt de hele nacht. Soms zachtjes, maar soms ook verschrikkelijk hard. We kunnen ons niet herinneren dat we ooit in een andere tent zoveel last van regen hebben gehad. De neervallen van de druppels op de tent klinkt echt alsof er getrommeld wordt op ons hoofd. Daarnaast moest ik 5 keer plassen (record denk ik) en hebben we dus echt heel erg slecht geslapen.

 

Goed, de komende nacht willen we dus ergens binnen slapen of naar een plaats waar het niet/minder regent. Hier op de camping hebben ze alleen nog maar cabins voor $50... beetje meer dan ons budget toelaat. We bellen wat rond en vinden een camping (Mareeba Country Caravan Park) in Mareeba. De eigenaar vertelt dat hij alleen een heel klein buitje heeft gehad, dat het nu echt heerlijk weer is en dat we een powered site voor $14,- kunnen krijgen... op naar Mareeba !

 

In Mareeba gaan we eerst naar "Coffee works", een bedrijf waar ze koffiebonen verbouwen, malen, verwerken, branden en verkopen. Rickert doet een "bottomless cup tasting-tour" terwijl ik geniet van mij "Iced-Mocca". Als Rickert net terug is van de tour en aan het tafeltje komt zitten, ziet ie ineens een Ulysses vliegen. Deze hele grote metallic-blauwe vlinders komen alleen hier in het noorden voor en zijn meestal veel te snel voor een foto. Deze keer ook weer, we kunnen 'm prima zien, maar op de foto is het slechts een blauw streepje. De drankjes smaken prima. Toch begint Rickert na een aantal kopjes koffie (het zijn echt mini-bekertjes) te klagen... "Ik sta stijf van de koffie man, ik tril helemaal"... tijd om weg te gaan dus !

 

Voordat we naar de camping rijden, gaan we nog even naar het Visitor Centre en maken we een klein wandelingetje. Wauw, het is hartstikke warm hier en nauwelijks wolken te zien. Bij de camping aangekomen, krijgen we een heel verhaal te horen van Bob, de eigenaar. Leuke vent. Hij legt ons van alles uit over de omgeving en vertelt allerlei enthousiaste verhalen over dit deel van AustraliŽ.

 

We krijgen een mooi plaatsje toegewezen, vlakbij keuken, douche etc. We zetten de tent op, lunchen even, bekijken de foto's om de laptop en maken daarna een wandelingetje. Weinig te zien, alleen een bijna droge rivier eigenlijk. Bij terugkomst moeten we van Bob een paar stukjes meloen en aardbei proeven. Er zit een heel zoet dipsausje bij. Geheim recept zegt ie...

 

Rickert kook weer een heerlijke garnalen-maaltijd (vervelend toch dat die garnalen regelmatig in de aanbieding zijn...) en klooi ik wat aan met het cameraatje. We komen erachter dat er in plaats van 16MB maar ca. 13MB intern geheugen op de camera zit. We zijn wel van plan een extra geheugen-kaartje te kopen, maar dit is toch een beetje jammer, het scheelt ons 6 - 20 foto's (hangt van de kwaliteit van de foto's af). Hier in Mareeba is ook een Tandy, morgen maar even langs dus.

 

We willen morgenochtend om 6 uur eigenlijk Sam en Danny bellen, dan is het bij hen namelijk 10 uur 's avonds en kunnen we hen feliciteren, ze zijn vandaag getrouwd. Jammer genoeg hebben ze hier op de camping geen telefoon waarmee we voordelig internationaal kunnen bellen... dat telefoontje houden ze nog tegoed !

 

Ik schrijf eindelijk weer eens in ons dagboek (de website), daarna gaan we slapen.

 

9 augustus 2003 - Mareeba

Ik ben weer vroeg wakker. Terwijl Rickert een beetje uitslaapt bel ik met Telstra om ons telefoonnummer over te laten zetten. Geen probleem, binnen een uur is het geregeld. Als het goed is hebben we nu dus beter bereik !

 

Nog voor het ontbijt heb ik de website weer helemaal bijgewerkt. Nou maar hopen dat we het in een van de resorts kunnen bijwerken...

 

We rijden om een uur of half elf naar het centrum van Mareeba. Er is een markt met groente, fruit en een heleboel "van alles en nog wat". We kopen twee heerlijk rijpe avocado's voor een dollar en laten ons twee mueslireepjes aansmeren. Echt boeiend is het verder niet, dus we rijden al snel door naar de "Mareeba Wetlands", een gebied waar heel veel vogels zijn. We moeten per persoon $8 entree betalen en voor $7,- p.p. extra kunnen we mee met een boot.

 

Het is een leuk boottochtje van zo'n drie kwartier. Onderweg zien we allerlei vogels, maar helaas niets echt bijzonders. Om het meer heen loopt een wandelpad, na het tochtje met de boot lopen we dus ook nog eens om het meer heen. We zien nauwelijks vogels, waarschijnlijk te warm, het is zeker 30'C. Het is hier wel mooi, maar om nou te zeggen dat we nog nooit zoiets prachtigs hebben gezien... nee.

 

We rijden terug, maken nog even een korte stop bij de supermarkt en rijden daarna naar de camping. We bekijken de foto's die we hebben gemaakt met ons digitale cameraatje. Mooi hoor, echt erg scherp en er lijkt ook meer diepte in de foto's te zitten.

 

Het omzetten van ons telefoonnummer naar Telstra werkt blijkbaar prima. Elly belt ons. Ze is net op vakantie geweest en heeft het heerlijk gehad. We vertellen haar van ons geannuleerde "duik-avontuur", van de nieuwe camera etc. Leuk om haar te spreken.

 

Vanavond willen we eten halen bij de afhaal-Thai. Ja echt, het is niet te geloven, maar op het weggetje van Mareeba naar de camping (ca. 6 km) staat een heel klein hokje, een soort mini-bouwkeet zeg maar. En daar wordt een aantal dagen in de week (zeggen ze) heel lekker Thais gekookt.

 

Om half zeven rijden we erheen en bestellen we twee soorten curry. Het is niet duur, voor $7,- per persoon krijgen we een hele bak incl. rijst. Ze hebben het druk, we kunnen pas om 8 uur ons eten ophalen... we gaan dus maar even terug naar de camping. Bob (de eigenaar) zit met nog een aantal mannen om een kampvuur. We worden uitgenodigd om erbij te komen zitten. Wat een wijsheid bij elkaar... "Nee hoor, Australians spreken niet snel... anderen luisteren gewoon te langzaam..." zegt een van hen...

 

We mogen van Bob zijn telefoon gebruiken om Sam en Danny te bellen. Jammer geng krijgen we hen niet zelf, maar zwager Jaap aan de lijn. Het bruidspaar zit nog in een hotel... we doen de groetjes en beloven binnenkort nog een keer te bellen.

 

Om iets voor acht uur rijden we terug naar de Thai. We halen ons eten op. Hmmm, dit smaakt inderdaad erg goed. Het is dat we hier morgen niet meer zijn, anders hadden we denk ik nog een keer Thais gegeten.

 

Om een uur of tien liggen we alweer in bed

 

10 augustus 2003 - Mareeba - Kewarra Beach

Vandaag wordt een het begin van twee dagen luxe... we gaan vannacht slapen in het Kewarra Beach Resort...

 

We pakken alle spullen in en betalen onze nachtjes op deze camping. Misschien zien we Bob de komende weken nog wel een keer, want hij vetrekt komende zondag naar Cape York, als het goed is, zijn wij daar dan ook. Hij belooft uit te kijken naar (nee niet voor...) onze auto. Deze camping was echt een aanrader. Vriendelijke mensen, rustige omgeving, mooie bloemen, bomen en vogels en dat voor een prima prijs.

 

We rijden eerst naar Kuranda, een klein en verschrikkelijk toeristisch plaatsje in het regenwoud bij Cairns. We willen naar de Butterfly Sanctuary omdat je daar de "Ulysses" (die grote blauwe vlinder die we al eerder hebben gezien, maar nooit op de foto kunnen krijgen) schijnt te kunnen fotograferen.

 

We betalen $13,- p.p. entree. Best veel vinden we. Het is echt heel klein. Maar

gelukkig, de vlinders zijn prachtig. Overal vliegen de meest prachtige vlinders rond, ook een aantal Ulysses. Helaas, ook hier zijn ze weer heel erg snel. Na een tijdje zien we dat er een op ee blaadje zit, mooi, die zit stil. Helaas, deze zit te slapen ofzo, want hij opent z'n vleugels niet. Kunnen we dus nog niet de mooie blauwe binnenkant zien. Ik sta nog een tijdje te kijken als Rickert me ineens roept. Verderop zit nog een Ulysses op een blad. We kunnen het blad iets omdraaien en dan lukt het eindelijk om de zo gewenste foto te maken :-)

 

Goed, we kunnen gaan... op naar het resort. Ik koop onderweg nog even een badpak en om half twee komen we aan. Sarah, de manager van het Resort heet ons welkom en we krijgen meteen een heerlijke fruitcocktail (zonder alcohol, dus ik ook weer blij) aangeboden, heerlijk.

 

Onze tassen worden gedragen en we worden naar ons bungalowtje gebracht. Dit is niet gek, midden tussen de palmen en mooie tropische bloemen, hebben we ons eigen huisje met eigen balkon en een badkamer vol marmer. Voor iedereen die een indruk wil krijgen hoe het er hier uit ziet... www.KewarraBeachResort.com.au

 

De rest van de dag hangen we rond bij het zwembad, op het balkon en op het strand. 's Avonds genieten we van een heerlijk 3 gangen diner in het resort-restaurant. We delen alle gerechten omdat we graag alles willen proberen. Vooraf bestellen we gamba's en krokodil, als hoofdgerecht lamb & barramundi (australische vis) en als dessert kaas met noten en fruit & een parfait van o.a. macademia-noten... het is erg lekker allemaal, maar voor wat het kost ($56,-

p.p.) vinden we het allemaal een beetje karig. Het is lekker, maar niet spectaculair... hoe dan ook, we hebben wel lekker gegeten !

 

   

 

Rickert kijkt voordat we gaan slapen een film (ja, ja... we hebben ook tv op de kamer) en ik zet de foto's tussen het website-verslag zodat alles weer ge-update kan worden.